En büyük mücadelemiz şeytan ile. Şeytan’ı yenebilmek dünyanın en zor işlerinden biri. Öfkemizin, Bağımlılıklarımızın, Üzüntülerimizin, ötelemelerimizin, günahlarımızın arkasında var. O her yerde. En büyük düşman Şeytan ve doğru nefs terbiyesi ile yenebilirsiniz. Şeytanınız bol olsun, pardon yok olsun 🙂
Sevilay, 5 yaşındaydı, okula gitmiyor ve anaokuluna giden arkadaşlarına kıskanarak bakıyordu. Annesine, “Ben neden gitmiyorum?” diye sorduğunda, “Sevilay, sen çok küçüksün” yanıtını alıyordu. Hafta içi tüm gün evdeydi, kimi zaman en yakın arkadaşı oyuncaklarıydı, kimi zamansa eski televizyonlarındaki çizgi film karakterleri. Günün sonuna doğru çok sıkılıyor ve hafta sonunun gelmesini sabırsızlıkla bekliyordu. Hafta sonları sokağa çıkıyor ve arkadaşları ile oyun oynuyordu. Ama asıl isteği, arkadaşlarının okulda ne öğrendiklerini, neler yaptığını anlamaktı. Arkadaşları, Sevilay’ın bitmez tükenmek bilmeyen sorularından sıkılmışlar ve her seferinde 1-2 sorudan sonra : “Sevilay, sen de okula gel ve neler yaptığımızı gör” diyorlardı. Bazen annesi ile birlikte, altın günlerine gidiyor ve anaokuluna giden diğer çocukların evlerinde yaptıkları resimleri, çizimleri görüyor ve içinde büyük bir okul isteği uyanıyordu. Arkadaşları,… Okumaya Devam Et
Bu kavrama uzun zamandır aşinayım. Okuduğum çeşitli kitaplar ve kaynaklar oldu. Teoriden pratiğe de elimden geldiğince taşımaya çalıştım. Son 2-3 senede daha fazla yol aldığımı söyleyebilirim. Ancak halen bazı zor zamanlarda bu enerjiyi koruyamadığım oluyor. Ancak pozitif psikolojinin gücüne inananlardan biriyim. Birçok kişi, pozitif psikoloji teriminin aslında Hümanist Psikolojinin daha farklı bir ambalaj yapılmış hali olduğunu söylüyor, haksız sayılmazlar. Merkezinde insan ve insanın gelişilebilir doğası var. Sonuçta pozitif psikoloji insanın güçlü yönlerine, dayanıklılık arttırmasına, hayattaki anlamı bulmalarına, kişisel gelişimlerine , daha güçlü sosyal ilişiler kurmasına odaklanıyor. Bir hastalığı iyileştirme konusu bu psikolojinin hedefi arasında değil.. Her ne kadar 1990’ların sonunda Martin Baba (Martin Seligman) tarafından bir psikoloji dalı olarak ortaya atılmış olsa da geçmişi William James (1800’lerin sonları) ve Abraham… Okumaya Devam Et
Bu sıralar Stoa Felsefesini araştırma aşamasındayım. Ancak bu felsefeyi araştırırken okuduğum bazı metinler geçmişte okuduğum Tasavvuf Psikolojisine Giriş kitabını aklıma getirdi ve kitabı okurken aldığım notları derlemeye karar verdim. Tasavvufa ve tasavvuf psikolojisine ilgi duyanlara kitabı önerebilirim. Kitabın içeriğinde ve kaynak verdiği alanlarda yapacağınız araştırmalar, derin bir bilgiye sahip olmanızı sağlayabilir. Bugün kitabın ilk yarısı için kısmen bir özet bulacaksınız, yer yer altını çizdiğim cümleleri de göreceksiniz. Bu haliyle insan, Allah tarafından şerefli bir varlık olarak yaratılmış ve varlıkların pek çoğundan üstün kılınmıştır (İsra,17/70). Tasavvufta insanın kötülüklerden arınarak ruhen yükselmesi üzerine kuruludur. Bazı mistik inanışlar Tanrı kavramını insanın içindeki öz olarak anlarken , bazıları evrenin yaratıcısı olan yüce güç olarak anlar. (Ben kişisel olarak her ikisinin bir arada olduğunu düşünüyorum)…. Okumaya Devam Et
“Herkes Everest’e tırmanamayabilir ama herkesin tırmanabileceği bir Everest’i vardır.“ Kapağında yer alan bu cümle ile, kendi sınırlarımızı zorlamamız gerektiğini ve ancak bu şekilde gelişim sağlayabileceğimizi gerçekten güzel bir dille anlatıyor. Doğrusunu söylemek Nasuh Mahruki’yi bu kitap ile daha yakından tanıdım. Bu içerikte bir kitap yazdığından ve içeriğinin de bu denli geniş olduğundan haberim yoktu. Gelelim kitap içeriğine; Nasuh Mahruki 62 Ana maddede kendi Everestimize çıkmamız için gerekenleri listelemiş, her listede kendi hayatından örnekler ve başka kaynaklardan aldıklarını harmanlamış. Kendi hayatından verdiği , başta dağcılık olmak üzere, örnekler oldukça sürükleyici idi. Burda 62 maddenin hepsini sıralamayacağım ancak 10 tanesinden örnek vermek gerekirse ; Kitaptan aldığım ve buraya da aktarmak istediğim alıntılar, sözler aşağıdadır : Gelecekte kendinizi nerede görmek istiyorsanız, ilk önce… Okumaya Devam Et
Baharı yaz uğruna tükettik, Aşkı naz uğruna. Ve papatyaları seviyor sevmiyor uğruna Derken ömrü tükettik, Bir hiç uğruna… Mısraları ile yazılan şiir hayatı bir çırpıda, nasıl da harcadığımızı çok derin bir şekilde anlatmıyor mu? Bazı kaynaklarda Sezai Karakoç’a ait olduğu belirtilirken, bazı kaynaklarda ise şiirin kime ait olduğunun bilinmediği yazmaktadır. Bu sayfaları görüp de, şiirin kaynağı ile kime ait olduğunu bilen varsa bana yazabilir mi? volkan@volkansen.com.tr